Dit eet Beuningen: Katerina

We tellen zo’n vijftig nationaliteiten in Maas en Waal. Ik deze serie maken we kennis met een aantal van hen en vragen ze een voor hun land typisch gerecht te bereiden. We schuiven aan tafel en praten, proeven en genieten. Deze week maken we kennis met de in Praag geboren Katerina. Ze vertelt over haar bewogen familiegeschiedenis en over de eetgewoonten van haar gezin: ‘We nemen van alle culturen het lekkerste’.

Foto Katerina zittend aan tafel

Dankbaar zijn voor wat we hebben

‘Mijn familie heeft een nogal bewogen verleden’ vertelt Katerina. ‘Mijn vader, die in Bohémien is opgegroeid, heeft al vroeg zijn vader moeten missen. Mijn grootvader, die in de eerste wereldoorlog roemrijk voor Oostenrijk in de Dolomieten tegen de Italianen heeft gevochten, heeft jaren later de Holocaust niet overleefd. Met hem is ook een groot deel van de familie uitgewist. Mijn grootmoeder werd later door de communisten onteigend en heeft hard moeten ploeteren, om haar twee overlevende kinderen eten op het bord en een goede opleiding te kunnen geven. Mijn moeder is van oorsprong Duitse maar groeide op in Silezië, in het huidige Polen. Als Duitse had zij het na de tweede wereldoorlog zoals je je kan voorstellen, niet makkelijk in Polen. Toen zij mijn vader tijdens een vakantie leerde kennen, trouwden mijn ouders en gingen ze samen in Praag wonen. Daar zijn ook mijn broer en ik geboren. Tijdens de Praagse Lente (1968), de invasie van de Russen in Tsjechië, was mijn vader een jonge fysicus aan de Universiteit. Hij was politiek actief en nam ook deel aan protesten.’

‘Hij mocht al snel van het regime niet meer werken’, vervolgt Katerina. ‘Omdat de grens tussen Oost en West toen nog niet helemaal dicht was, vertrokken mijn ouders naar West-Duitsland. Ze moesten alles achterlaten en hadden alleen twee koffers en twee kinderen bij zich. Ik was anderhalf jaar oud, mijn broer was drie. West-Duitsland was destijds volop in opbouw en mijn vader kon vrijwel direct weer aan de universiteit aan de slag. Omdat de grenzen naar Oost-Europa voor hem gesloten waren, heeft hij zijn moeder nooit meer gezien. Gelukkig kunnen mijn ouders nu wel weer in Tsjechië verblijven.’

Katerina groeide op en ging geneeskunde studeren in München. ‘In 1992, tijdens mijn coschappen ging ik naar Kaapstad waar ik op een Nederlandse student uit Nijmegen, mijn man, verliefd werd. Na een ‘long-distance’ relatie van drie-en-een-half jaar, verhuisde ik in 1996 naar Nederland. Ik was toen al bezig met mijn opleiding als kinderarts en kreeg de mogelijkheid deze in het Radboudumc voort te zetten. Ik heb familie en vrienden achtergelaten en ben naar Nijmegen verhuisd en weer helemaal opnieuw begonnen. Het verschil met mijn ouders was dat ik het vrijwillig deed en wij natuurlijk regelmatig mijn familie konden bezoeken. Helaas is dat het afgelopen jaar door Corona niet meer gelukt.’

‘Ik ben altijd blij en dankbaar in de huidige samenleving mijn kinderen te laten opgroeien’, vertelt Katerina. ‘Zeker als ik eraan denk wat mijn familie en vele andere families in het afgelopen eeuw hebben meegemaakt. Ondanks de Corona-epidemie is het goed om te beseffen dat we nu in een hele goede tijd leven in Europa. Dat danken we voor een groot deel aan de samenwerking binnen Europa. We zijn niet in oorlog met ons buurland en onze kinderen hebben alle kansen. Door Corona wordt onze samenleving en ook de EU wel behoorlijk op de proef gesteld. Het is hartverscheurend te zien hoeveel ellende dit virus heeft veroorzaakt. Toch zie ik ook positieve kanten, zoals zich bezinnen op wat je hebt en genieten van je familie en je directe omgeving.’

‘Qua eten nemen we van alle culturen het lekkerste. We houden erg van Italiaans, Duits en Tsjechisch eten, maar ook stamppotten en stoofschotels eten onze kinderen graag. Het gerecht dat we vandaag eten heet Svícková. Je gebruikt hiervoor rundvlees, dat heel lang in de oven gaat, samen met de groenten. Het is een nationaal Boheems gerecht dat wordt gegeten bij bijzondere gelegenheden.’

Recept

Bekijk Katerina's recept voor gemarineerd rundvlees op de website van Dit is Beuningen.